A A A

Umowa ACTA, którą rząd Donalda Tuska z nami jakby konsultował i nie skonsultował, mimo publicznych protestów została przez Polskę podpisana. Jej przeforsowanie w Radzie UE i przyspieszenie procedowania na drodze do ratyfikacji przez Parlament Europejski było jednym z priorytetów polskiej prezydencji.

Nie wiadomo, czy w trakcie realizacji tegoż priorytetu rząd Tuska świadomie potraktował nas (naród) jak głupiego Jasia, któremu po fakcie można będzie wmówić, że zamiar podpisania przez Polskę traktatu ACTA został z nim demokratycznie skonsultowany. Jeżeli widział w nas głupiego Jasia, to zachował się tak, jak rząd demokratycznego państwa zachować się nie powinien, żeby w europarlamencie mieć do dyspozycji naszą ciszę. Byłoby przecież śmiesznie, gdyby główny propagator przyspieszenia prac nad ratyfikacją ACTA przez europarlament musiał tłumaczyć w Strasburgu, dlaczego jest za, skoro obywatelki i obywatele Polski są przeciw.

Pomyślną realizację rzeczonego priorytetu rząd Tuska obtrąbił, na swoich stronach internetowych, wielkim sukcesem polskiej prezydencji. I mógłby się nim chwalić, gdyby nie powszechna dostępność Internetu. Gdy internauci wystąpili przeciw podpisaniu ACTA, wspomniana autopochwała rządowa znikła. A sprawozdawca europarlamentu ds. ACTA, francuski europoseł Kader Arif oświadczył, że nie będzie uczestniczył „w tej maskaradzie”. I złożył dymisję, bo traktat negocjowano niejawnie, lekceważąc społeczeństwo obywatelskie, pomijając postulaty Parlamentu Europejskiego i skandalicznie naciskając na jego jak najszybszą ratyfikację. I znów, kosztem Polski, zrobiło się śmiesznie w Europie.

A swoją drogą, dlaczego tak proeuropejski rząd Tuska ochoczo podpisał coś, co prowadzi do ograniczenia naszych wolności, a nie chce podpisać Karty Praw Podstawowych UE? Załączony rysunek tylko pozornie nie jest puentą tego felietonu.

Józef Burniewicz

(fot. Józef Burniewicz/Politykier.pl)

Zobacz wcześniejsze prace Józefa Burniewicza.



Józef Burniewicz (ur. 1946 w Olsztynie) jest najbardziej znanym karykaturzysta olsztyńskim (debiut 1967), prekursorem prasowego komiksu satyrycznego w Polsce (debiut 1971), laureatem i jurorem światowych festiwali i krajowych konkursów karykatury, dziennikarzem, satyrykiem, kabareciarzem, publicysta, powieściopisarzem, kompozytorem, scenarzystą... itd. Określają go "najwszechstronniejszym twórcą w dziejach kultury olsztyńskiej".

Jak sam mówi "śmieje się, jak każdy człowiek, tylko z ułomnych rezultatów ludzkiej aktywności fizycznej i umysłowej, nie z ludzi, bo to, czego nie wytworzył człowiek-twór obiektywnej matki natury, nie może być i nie jest śmieszne".

mg